شلاق

آن کس که نمی خواند

                        اندیشه فردا را

آن کس که نمی فهمد

                         عشق انسان ها را

با کینه ایستاده

            شلاق به دستش

رو در روی خورشید

            با نام یک خدای

                        شوم تر از خود ابلیس

بر بدن بی گناه

            پسرک میکوبد

                              تنها شاید

                                    عشق از یاد پسرک نیز برود .

آن کس که نمی خواند

                        اندیشه فردا را

بی خبر مانده از

                  عشق فرزندش

آن کس که نمی فهمد

                        عشق انسان ها را

روزگار به او می فهماند

                        که این شلاق بر سر

فرزندش که بی خبر

                        از جنایت پدر بود

فرود می آید ...

آن کس که نمی فهمد

                        عشق انسان ها را

هرگز نمیداند

             درد انسان را

...

یک ایرانی

10 امرداد 86

یادداشت : این شعر را تقدیم میکنم به تمام آنهایی که به جرم عشق ، شلاق میخورند ، سنگسار میشوند ، اعدام میشوند و طناب دار را به جای معشوق میبوسند ، تقدیم به همه ی آنهایی که از سر عشق به نیستی پیوستند !